19:00 – 19:45 | Tommy Ebben and the Small Town Villains
19:00 – 19:45 | Tommy Ebben and the Small Town Villains
Een jaar geleden verschenen Tommy Ebben & the Small Town Villains als vanuit het niets en maakten een vliegende start door. Nog vóór een officiële release stond de jonge band op het hoofdpodium van de Zwarte Cross 2010 en was hun single She Won’t Tell te horen onder een tv-reclame van Vodafone. Hun debuutalbum Dreamless Slumbers kwam uit in oktober 2010 en werd knetter goed ontvangen. “Een uiterst fraai debuut”, schreef OOR. Trouw vond het “gruizig, doorleefd en zinderend van emotie”, en LiveXS noemde het “één van de knapste Nederlandse rootsplaten van het jaar”. Of zoals ze op zaterdagavond bij ons in de kroeg zouden zeggen: “Donders fijne hits já!”.
Er volgde een druk jaar met meer dan tachtig optredens, waaronder grote festivals (Zwarte Cross, Paaspop, Eurosonic, Dauwpop, Ribs & Blues en Oerol), radio (Radio 1, 2, 3FM en Kink) en een zeer succesvolle minuut in De Wereld Draait Door. Daarbij waren er de nodige personeelswisselingen. Het mag dus best een opmerkelijke prestatie genoemd worden dat de band nog geen jaar na dato al met de opvolger van hun debuutplaat komt.
A Whisper To Arms heet deze tweede en dit is geen conceptalbum, maar heeft wel degelijk een overkoepelend thema. In het titelnummer wordt gezongen over de ‘ziekte van een generatie’; de mythe van de onbegrensde keuzemogelijkheden. Kinderen groeien de laatste paar decennia op met het idee dat alles mogelijk is en dat je je eigen toekomst volledig in eigen hand hebt. De desillusie is des te groter wanneer duidelijk wordt dat dit rooskleurige verwachtingspatroon drastisch moet worden aangepast.
Echter, het zijn niet de problemen die de boventoon voeren op dit album. Het gaat juist over de strijd om deze te overwinnen. Over niet genoegen nemen met een ogenschijnlijk comfortabel leventje, maar knokken om alles er uit te halen. Over de offers die je moet brengen om het innerlijke vuur niet te verliezen en te zijn wie of wat je wilt zijn. Jezelf niet met de stroom mee laten dobberen, maar er juist tegenin zwemmen. Een ode aan het omgooien van je leven.
Ja ja, toch nog een stukje van bezinning op Stone Rock. Natuurlijk wel in een fijn rock ‘n roll jasje gegoten!
Een jaar geleden verschenen Tommy Ebben & the Small Town Villains als vanuit het niets en maakten een vliegende start door. Nog vóór een officiële release stond de jonge band op het hoofdpodium van de Zwarte Cross 2010 en was hun single She Won’t Tell te horen onder een tv-reclame van Vodafone. Hun debuutalbum Dreamless Slumbers kwam uit in oktober 2010 en werd knetter goed ontvangen. “Een uiterst fraai debuut”, schreef OOR. Trouw vond het “gruizig, doorleefd en zinderend van emotie”, en LiveXS noemde het “één van de knapste Nederlandse rootsplaten van het jaar”. Of zoals ze op zaterdagavond bij ons in de kroeg zouden zeggen: “Donders fijne hits já!”.
Er volgde een druk jaar met meer dan tachtig optredens, waaronder grote festivals (Zwarte Cross, Paaspop, Eurosonic, Dauwpop, Ribs & Blues en Oerol), radio (Radio 1, 2, 3FM en Kink) en een zeer succesvolle minuut in De Wereld Draait Door. Daarbij waren er de nodige personeelswisselingen. Het mag dus best een opmerkelijke prestatie genoemd worden dat de band nog geen jaar na dato al met de opvolger van hun debuutplaat komt.
A Whisper To Arms heet deze tweede en dit is geen conceptalbum, maar heeft wel degelijk een overkoepelend thema. In het titelnummer wordt gezongen over de ‘ziekte van een generatie’; de mythe van de onbegrensde keuzemogelijkheden. Kinderen groeien de laatste paar decennia op met het idee dat alles mogelijk is en dat je je eigen toekomst volledig in eigen hand hebt. De desillusie is des te groter wanneer duidelijk wordt dat dit rooskleurige verwachtingspatroon drastisch moet worden aangepast.
Echter, het zijn niet de problemen die de boventoon voeren op dit album. Het gaat juist over de strijd om deze te overwinnen. Over niet genoegen nemen met een ogenschijnlijk comfortabel leventje, maar knokken om alles er uit te halen. Over de offers die je moet brengen om het innerlijke vuur niet te verliezen en te zijn wie of wat je wilt zijn. Jezelf niet met de stroom mee laten dobberen, maar er juist tegenin zwemmen. Een ode aan het omgooien van je leven.
Ja ja, toch nog een stukje van bezinning op Stone Rock. Natuurlijk wel in een fijn rock ‘n roll jasje gegoten!